Beschadigde tenten en tegengestelde beelden
In Den Haag ontstaat onrust over de manier waarop tenten van dak- en thuislozen in de buitenruimte worden behandeld. Hulpverleners en betrokkenen melden aan Pointer (KRO-NCRV) dat boswachters tenten weghalen of opzettelijk beschadigen. Foto’s en videobeelden, waarover Pointer beschikt, laten zien dat tenten opengeknipt of door boswachters in uniform afgebroken en weggesleept worden. Dat beeld wordt door hulpverleners en enkele drijvende krachten in de Haagse straatzorg bevestigd.
Getuigen en hulpverleners
Gijs van der Tang van Stichting Veldwerk Haaglanden deelt onder meer jassen en tenten uit aan mensen die in de gemeente buiten slapen. Hij zegt het moeilijk te begrijpen als tenten vernield worden en geeft aan soms twee tenten mee te geven om mensen uit de wind te houden. Volgens hem en andere betrokkenen lijkt het soms een kat-en-muisspel: mensen zoeken een plek in de bosjes bij Scheveningen en vervolgens wordt die plek ontmanteld.
“Maar ik krijg het tussen mijn oren niet voor elkaar.”
Deze opmerking van Van der Tang is door Pointer vastgelegd als reactie op het wegwerken van tenten.
Gemeente: hulp eerst, handhaving na traject
De gemeente Den Haag reageert op de aantijgingen en stelt dat de beelden geen recht doen aan de volledige context van de aanpak. In een verklaring benadrukt de gemeente dat elke bestuursrechtelijke interventie een zorgvuldig traject volgt:
- er wordt contact gelegd met de betrokkene,
- hulp en opvang worden aangeboden,
- er volgt een formeel besluit, en
- betrokkene krijgt de kans zelf maatregelen te nemen om aan de last onder bestuursdwang te voldoen.
De gemeente wijst daarmee op een volgorde waarin volgens hen eerst hulpverlening plaatsvindt voordat handhavende maatregelen worden getroffen.
Aantal dak- en thuislozen en zichtbaarheid
De kwestie speelt tegen de achtergrond van omvangrijke aantallen mensen zonder vaste woonplek in de stad. Volgens de meest recente cijfers van de gemeente verblijven er 6.246 dak- en thuisloze mensen in Den Haag. Een deel van deze groep is volgens betrokken hulpinstanties niet of slechts beperkt in beeld bij hulpverlening, wat de praktische uitvoering van hulp- en handhavingstrajecten bemoeilijkt.
| Kenmerk | Waarde |
|---|---|
| Aantal dak- en thuislozen (gemeente) | 6.246 |
Praktische en maatschappelijke gevolgen
Het verhaal roept vragen op over de balans tussen openbare orde en de rechtspositie van mensen die buiten slapen. Voor hulpverleners betekent het dat hun relaties met cliënten verder onder druk kunnen komen te staan als opvangmiddelen of persoonlijke eigendommen onverwacht worden verwijderd of beschadigd. Voor de gemeente zijn er operationele vragen: hoe borgt de uitvoering de garanties die in de verklaring worden genoemd, en hoe wordt naleving van het hulp-voor-handhavingprincipe gecontroleerd?
Daarnaast heeft de zaak zichtbaarheids- en toegankelijkheidsgevolgen. Als een deel van de doelgroep niet in beeld is bij hulpverleners, wordt het lastiger passende oplossingen te bieden. Dat vergroot de kans op herhaling van incidenten en verhoogt de spanning tussen buurtbewoners, hulpinstanties en handhavende diensten.
Wat ontbreekt en welke stappen kunnen volgen
Het beschikbare materiaal bestaat uit foto’s, videobeelden en verklaringen van betrokkenen en anonieme bronnen binnen de gemeente en hulpverlening. De gemeente benadrukt de procedurele context; hulpverleners spreken van incidenten die deze context ondermijnen. Voor verdere helderheid zijn aanvullende openheid over concrete casussen en een toets door een onafhankelijke instantie van belang om vast te stellen of de gang van zaken in elk concreet geval volgens de beschreven procedure is verlopen.
Voor bewoners en ondernemers in Den Haag betekent de discussie dat kwesties rond openbare ruimte, handhaving en opvang in praktijk blijven spelen en dat beleidskeuzes direct effect hebben op zowel de kwetsbaren in de stad als op de leefomgeving van omwonenden.
Dit dossier vereist nadere aandacht van zowel de gemeentelijke organisatie als de betrokken hulpverlening. Verdere vragen aan de gemeente en het tonen van de relevante beelden aan onafhankelijk onderzoek kunnen de volgende stappen zijn om feiten en context beter te scheiden.
