เตย์นิงห์ ประเทศเวียดนาม เดินหน้าส่งเสริมความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในระดับชุมชน โดยนายเล วัน ฮัน รองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำจังหวัดและประธานคณะกรรมการประชาชนจังหวัดเตย์นิงห์ เข้าร่วมงานวันแห่งความสามัคคีแห่งชาติและวันวัฒนธรรมเวียดนาม ประจำปี พ.ศ. 2569 ที่เขตตรังบัง เมื่อช่วงบ่ายวันที่ 12 พฤศจิกายนที่ผ่านมา พร้อมส่งสารให้ท้องถิ่นใช้วัฒนธรรมและการมีส่วนร่วมของประชาชนเป็นฐานสร้างความเข้าใจร่วมกัน
งานดังกล่าวจัดขึ้นในพื้นที่ตรังบัง ซึ่งเป็นหนึ่งใน 16 ตำบลที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดเทศกาลต้นแบบของจังหวัด ภายในงานมีผู้แทนจากคณะกรรมการพรรค หน่วยงานภาครัฐ องค์กรต่าง ๆ และผู้นำระดับจังหวัดเข้าร่วม ขณะที่ประธานคณะกรรมการประชาชนจังหวัดได้เยี่ยมชมบูธนิทรรศการและมอบดอกไม้แสดงความยินดีแก่ผู้จัดงาน
วัฒนธรรมเป็นพื้นที่กลางของผู้คน
การจัดงานปีนี้มีความหมายมากกว่ากิจกรรมประจำปี เนื่องจากเชื่อมโยงกับวันวัฒนธรรมเวียดนามในวันที่ 24 พฤศจิกายน และสัปดาห์วัฒนธรรม-ความสามัคคีอันยิ่งใหญ่ของประเทศ ผู้จัดงานมุ่งนำเสนอคุณค่าทางวัฒนธรรม ตลอดจนผลักดันแนวคิดจากมติหมายเลข 80-NQ/TW ของคณะกรรมการกรมการเมืองว่าด้วยการพัฒนาวัฒนธรรมเวียดนามให้เกิดขึ้นในพื้นที่จริง
ตรังบังถูกนำเสนอว่าเป็นพื้นที่ที่มีรากทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมหลากหลาย ทั้งประเพณีการปฏิวัติ งานฝีมือดั้งเดิม และอาหารเฉพาะถิ่น องค์ประกอบเหล่านี้ทำให้เทศกาลไม่ได้เป็นเพียงเวทีพบปะของหน่วยงานรัฐ แต่ยังเป็นช่องทางให้ประชาชนได้แสดงอัตลักษณ์ของชุมชนและเรียนรู้ความแตกต่างระหว่างกันผ่านกิจกรรมทางวัฒนธรรม
รับมือสังคมที่มีหลายศาสนาและนิคมอุตสาหกรรม
นายเล วัน ฮัน ระบุว่า ตรังบังจำเป็นต้องยกระดับการสร้างความเป็นเอกภาพ เนื่องจากประชากรราว ร้อยละ 30 เป็นผู้ที่นับถือศาสนา และพื้นที่ยังมีนิคมอุตสาหกรรมอยู่เป็นจำนวนมาก โครงสร้างสังคมเช่นนี้ทำให้การบริหารท้องถิ่นต้องให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มคน เชื้อชาติ ศาสนา และกลุ่มแรงงานอย่างรอบด้าน
“ความสามัคคี ความสามัคคี ความสามัคคีอันยิ่งใหญ่ ความสำเร็จ ความสำเร็จ ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่”
ถ้อยคำดังกล่าวเป็นคำสอนของประธานาธิบดีโฮจิมินห์ที่ผู้นำจังหวัดนำมาอ้างถึง เพื่อย้ำว่าความร่วมมือของประชาชนเป็นเงื่อนไขสำคัญต่อการพัฒนาท้องถิ่น โดยเฉพาะพื้นที่ซึ่งมีทั้งชุมชนดั้งเดิม ผู้ประกอบการ ภาคอุตสาหกรรม และแรงงานจากหลากหลายพื้นฐานเข้ามาอยู่ร่วมกัน
เน้นสิทธิแรงงานและความเชื่อมโยงสามฝ่าย
แนวทางที่ถูกเน้นย้ำในงานไม่ได้จำกัดอยู่ที่การจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรม แต่ครอบคลุมการดูแลประชาชนในชีวิตประจำวันด้วย ประธานคณะกรรมการประชาชนจังหวัดขอให้ท้องถิ่นให้ความสำคัญกับการคุ้มครองสิทธิและผลประโยชน์อันชอบธรรมของแรงงาน รวมถึงการสร้างความเชื่อมโยงระหว่างรัฐบาล ภาคธุรกิจ และแรงงานให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
- ชุมชนและศาสนา: ส่งเสริมความเข้าใจและการอยู่ร่วมกันท่ามกลางความหลากหลาย
- แรงงาน: ให้ความสำคัญกับสิทธิและผลประโยชน์ที่พึงได้รับ
- ภาคธุรกิจ: เชื่อมโยงการดำเนินงานกับภาครัฐและประชาชนในพื้นที่
- วัฒนธรรมท้องถิ่น: ใช้ประเพณี งานฝีมือ และอาหารเป็นสื่อกลางของชุมชน
สาระสำคัญของข้อเสนอจึงอยู่ที่การทำให้การพัฒนาเศรษฐกิจและการดูแลสังคมเดินหน้าไปพร้อมกัน ตรังบังไม่เพียงต้องรักษาความสงบเรียบร้อยในชุมชนที่มีความหลากหลายเท่านั้น แต่ยังต้องสร้างความไว้วางใจระหว่างผู้มีส่วนเกี่ยวข้องแต่ละกลุ่ม เพื่อให้การเติบโตของพื้นที่ไม่ทิ้งประชาชนหรือแรงงานไว้เบื้องหลัง
เทศกาลต้นแบบกับบทบาทของท้องถิ่น
การที่ตรังบังได้รับเลือกเป็นหนึ่งในพื้นที่จัดเทศกาลต้นแบบของจังหวัด สะท้อนบทบาทของท้องถิ่นในการถ่ายทอดนโยบายด้านวัฒนธรรมให้ประชาชนเข้าถึงได้ผ่านกิจกรรมจริง ภาพของบูธนิทรรศการและการนำเสนอทุนทางวัฒนธรรมในพื้นที่ยังช่วยให้เรื่องราวของชุมชนถูกมองเห็นในมิติที่กว้างขึ้น ทั้งด้านประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และความสามารถของคนท้องถิ่น
| ประเด็น | ข้อมูลจากงาน |
|---|---|
| พื้นที่จัดงาน | เขตตรังบัง จังหวัดเตย์นิงห์ |
| ช่วงเวลาจัดงาน | วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569 |
| สถานะพื้นที่ | หนึ่งใน 16 ตำบลเจ้าภาพเทศกาลต้นแบบ |
| ประเด็นหลัก | ความสามัคคี วัฒนธรรม ศาสนา และสิทธิแรงงาน |
สำหรับประชาชนและผู้มาเยือน งานลักษณะนี้ยังเปิดมุมมองต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเวียดนาม โดยเฉพาะการสัมผัสงานฝีมือ อาหาร และเรื่องราวท้องถิ่นผ่านกิจกรรมที่จัดโดยชุมชน อย่างไรก็ตาม แก่นสำคัญของงานยังคงอยู่ที่การสร้างความเข้าใจและความรู้สึกเป็นเจ้าของพื้นที่ร่วมกัน มากกว่าการจัดแสดงเพื่อการท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียว
ผู้นำจังหวัดเตย์นิงห์จึงเรียกร้องให้ตรังบังเดินหน้าสร้างฉันทามติภายในชุมชน ควบคู่กับการให้ความสำคัญต่อความแตกต่างด้านเชื้อชาติและศาสนา การคุ้มครองแรงงาน และการประสานประโยชน์ระหว่างภาครัฐกับภาคธุรกิจ ข้อเสนอจากเวทีครั้งนี้ทำให้เทศกาลวัฒนธรรมกลายเป็นพื้นที่สะท้อนโจทย์การบริหารท้องถิ่นที่ต้องดูแลทั้งผู้คน เศรษฐกิจ และรากวัฒนธรรมไปพร้อมกัน